اعتراف معاون وزیر صنعت: خودروساز نیستیم، تولیدکننده ایم!

[ad_1]

همانطور که انتظار می‌رفت بعد از ورود منصور معظمی به سازمان گسترش آن هم با سبقه نفتی پر و پیمان این مدیر به یک‌باره پروژه‌های نفتی سازمان گسترش جان تازه‌ای گرفت.

منصور معظمی نامی‌ آشنا در وزارت نفت است. به دلیل اینکه او از سال ١٣۵٩ تا اکنون یکی از مدیران کلیدی نفتی کشور محسوب می‌شود. معظمی کار خود را از مدیریت نفت و گاز سازمان برنامه و بودجه طی سال‌های ١٣۵٩تا ١٣۶۵ شروع کرد و پس از آن تجربه مدیرعاملی بسیاری از شرکت‌های وابسته به وزارت نفت مانند ملی گاز مایع ایران و پتروشیمی خارک را عهده‌دار بوده است.

اما منصور معظمی در سال ٩۴ پس از حضوری دو ساله در وزارت نفت به عنوان سرپرست امور بین‌الملل و سپس معاون برنامه‌ریزی و نظارت بر منابع هیدروکربوری این وزارتخانه استراتژیک از ادامه فعالیت در صنعت نفت منصرف شد و بیژن زنگنه، وزیر نفت در نامه‌ای جداگانه منصور معظمی را به عنوان مشاور وزیر منصوب کرد.

با ورود معظمی به ایدرو همانطور که انتظار می‌رفت پروژه‌های نفتی که وی ید طولایی در اداره آنها داشت جان گرفتند اما ١٠ فرمانی که نعمت‌زاده در زمان انتصاب معظمی به وی داده بود کمی متفاوت‌تر نشان داده شد.

معظمی به یک‌باره رویکردی جدید نشان داد و با اینکه بنا به اذعان خودش از خودرو تجربه زیادی نداشت اما پای میز مذاکره با رنویی‌ها نشست تا دومین قرارداد پسابرجام خودرویی را به جای نارنجی‌پوشان جاده مخصوص به نام ایدرو ثبت کند.

در همین حال نیم نگاهی هم به بخش دریایی کرد که بسیار برای اقتصاد حایز اهمیت بود و در کورانی که سازندگان کشتی‌های داخلی معترض به انعقاد قرارداد کشتیرانی با کره ای‌ها بودند، معظمی پولتیکی جدید زد و به عنوان سازمان بالا دستی مثلثی از سازندگان داخلی و سفارش‌دهندگان داخلی و سازنده خارجی برای انتقال تکنولوژی، را با سرمایه‌گذاری سفارش‌دهندگان داخلی ایجاد کرد تا بسیار آرام برای شرکت تابعه خود سفارش جدید فراهم کند.

معظمی به تازگی انتقادات جالب توجهی در بخش‌های خودرویی مطرح کرده است. وی با انتقاد از فعالان این حوزه تاکید کرده است که «ایران تنها یک تولید‌کننده است نه یک خودروساز.» بر همین اساس پای صحبت این مدیر دولتی نشستیم تا کمی بیشتر در مورد چند و چون انتقاداتش و البته قراردادی که هنوز نهایی نشده، بشنویم.

آقای دکتر شما در ماه‌های پایانی سال گذشته انتقادات زیادی به حوزه خودرو وارد کردید، با توجه به اینکه ایدرو سهامدار خودروسازان است انتقادات شما بسیار حایز اهمیت بود. با این حال چرا هیچگاه در بدنه صنعتی دولت به این فکر نشد که از تجربیات کشورهای موفق در بحث خودرو استفاده شود، چرا هیچگاه از خودروسازان در قبال تسهیلات داده شده برنامه تغییر ساختاری نخواستید؟

صنعت خودرو، صنعتی چند وجهی است و نمی‌توان راجع به این صنعت صحبت کرد و تصمیم گرفت بدون اینکه سایر ابعاد را در نظر نگرفت. زمانی در مورد تامین نیاز خودرویی صحبت می‌شود؛ نیازهای مردم و نیازهای روزمره؛ اما زمانی در مورد صنعت خودرو در موضوع اشتغالزایی صحبت می‌کنیم. هم‌اکنون در صنعت خودروی کشور ١٠٠ هزار نفر به صورت مستقیم و ۶٠٠ هزار نفر به صورت غیرمستقیم و همراه با قطعه‌سازان ۵/١ میلیون نفر در حال فعالیت هستند.

این صنعت همچنین حجم گردش نقدینگی حدود ٨٠ هزار میلیارد تومان نیز دارد که عدد بسیار بزرگی است. حالا زمانی به خودرو به چشم یک صنعت نگاه می‌کنید؛ لذا به هر کدام از اینها توجه کنید، برای سیاستگذار یک تصمیم‌گیری خاص را می‌طلبد. آنچه از نقطه نظرات آقای نعمت‌زاده در این یک سال متوجه شده‌ام این است که نقطه‌نظر من و ایشان بسیار نزدیک است. این یک واقعیت است که مردم از خودروسازان دو چیز می‌خواهند؛ یک کیفیت و دوم خودرویی که قیمت مناسبی داشته باشد که بسیار انتظار به حق و درستی است. حال این وظیفه صنعت خودرو است که پاسخگوی نیاز مردم باشد و بتواند رضایت مردم را برآورده کند که دقیقا همان اصل مشتری مداری است. اما زمانی که تاریخچه خودرو را در ایران بررسی می‌کنید نگاه بنگاهی به این صنعت نشده است و همیشه سیطره، حاکمیت و گاهی مورد عتاب قرار گرفته است. اگر ما به صنعت خودرو مثل سایر صنایع نگاه نکنیم و نگاه بنگاهی نداشته باشیم هیچگاه صنعت خودرو جایگاه خودش را پیدا نمی‌کند. این را صریح می‌گویم که ما تولید‌کننده خودرو هستیم نه خودروساز.

چرا ؟

۴٠ سال پیش چند درصد خودرو داخلی‌ساز می‌شد و امروز خودروهای جدیدی که می‌آید چند درصدشان داخلی‌سازی می‌شوند؟ اینکه مونتاژ می‌کنیم یا به صورتی سی کی دی می‌سازیم هنر نیست. ما با خودروسازان معروف اروپا و آسیایی همزمان وارد صنعت خودرو شدیم. ببینید آنها به کجا رسیده‌اند و ما به کجا. البته من نمی‌خواهم منکر زحمات و خدماتی که در صنعت خودرو کشیده شده است بشوم، اوایل در دهه ۴٠ پیکان کاملا به صورت ارز بری و خرید خارجی ساخته می‌شد اما امروز ما بیش از ١٢٠٠ قطعه ساز داریم که در داخل ساخته می‌شود (هر چند که در بحث مواد اولیه هنوز نیازمند واردات هستیم). ولی به هر حال ایجاد شغل شده است. موضوع دیگری که امروز ما وارث آن هستیم توجه به واگذاری‌های خودرویی است که تمام ساختارهای مالی و ارتباطی را به هم ریخته است مثلا سهام را به تعاونی کارکنان فروخته‌اند و تعاونی در جای دیگری دوباره سهام خریده و همان شرکت با مراجعه به خودروسازان سهام خودرویی خریده است و این روال در هم موجب شده مناسبات مالی این بخش به هم بریزد. اینکه گفته می‌شود که صنعت خودرو دولتی است غلط است چرا که دولت در دو خودروساز یک عضو هیات‌مدیره دارد اما به قدری ساختار سهام تودرتو و پیچیده است که این شایبه به وجود آمده که صنعت خودرو دولتی است. یا در برخی مواقع گفته می‌شود وزارت صنعت در همه کارهای خودروسازان دخالت می‌کند. من شاهد هستم که روحیه شخص آقای نعمت‌زاده به صنعت خودروسازی نگاه پدر به فرزندش است و به‌شدت از خودروسازان کیفیت، رضایت مشتری و… را طلب می‌کند.

این یعنی نگاه حمایتی؛ همان چیزی که همواره منتقدان حمایت دولتی از بخش خودرویی آقای وزیر را به آن متهم می‌کنند. پس شما هم در بدنه سازمان گسترش و نوسازی صنایع به همین دلیل به سمت ورود به بحث مشارکت با برندهای خودرویی رفتید؟

سیاستی که ما در سازمان گسترش و نوسازی صنایع پیش بردیم و آقای نعمت‌زاده هم از آن حمایت کردند این بود که به سمت مشارکت با برندهای خوب برویم و آقای وزیر هم قبول کرد. به همین دلیل برای ایدرویی که هیچ سابقه حضور در بخش خودروسازی نداشت ورود به بحث قراردادهای خودرویی و طرف مذاکره قرار گرفتن جای سوال بود. اما ایدرو به صورت مشارکت ۴٠ درصدی با رنو جلو رفت. من معتقدم که صنعت خودرو ایران هیچ راهی جز مشارکت با صاحبان برند معتبر دنیا ندارد؛ البته ممکن است این نظریه مخالفانی داشته باشد و به نظرشان احترام می‌گذارم اما واقعیت این است که اگر شما مشارکت کردید و خارجی در ایران سرمایه‌گذاری کرد برد کرده‌اید نه اینکه آن طرف خارجی در بازار ایران تنها به فکر فروش باشد نه اینکه بازار ایران نمایندگی برند خاصی شود. این امر در مورد همه خودروسازان مطرح است حالا می‌خواهد پژو باشد یا سیتروئن یا رنو و… باید قطعا به فکر سرمایه‌گذاری در ایران باشد یعنی پول، تکنولوژی جدید بیاورد و بازار هم برای محصولاتی که قرار است در ایران درست کند نیز ایجاد کند. یعنی هم از بازار ایران استفاده کند و هم محصولی که در ایران تولید می‌کند را بفروشد این بهترین نوع مشارکت است. هم‌اکنون در بازار ترکیه، برزیل همین اتفاق در حال رخ داده است این کشورها هم از همین روش استفاده کرده‌اند. هنر ما باید این باشد که از رهگذر این مشارکت خودمان را تجهیز کرده و ارتقای کمی و کیفی به صنعت‌مان بدهیم. ما باید در کنار این مشارکت بازار‌های خارجی را بشناسیم، کیفیت و تکنولوژی‌مان را تقویت کنیم و…

با توجه به سابقه شما در حوزه نفت، این مشارکتی که هم‌اکنون بحث آن را می‌کنید زمانی در بحث قراردادهای نفتی هم مطرح بود و قرار بود به صورت ۵١-۴٩ همکاری‌های با پیش شرط انتقال تکنولوژی روی دهد اما بنا به اذعان کارشناسان خودرویی هیچگاه این امر در بخش خودرو محقق نشد.

ما تجربه مشارکت با بزرگان را از قبل انقلاب در بخش نفت داشتیم که موفق بود. بعد از انقلاب هم همین تجربه را در بخش پتروشیمی داشتیم که باز هم موفق بود. در صنعت خودرو یک قرارداد مشارکت داشتیم که با رنو بود.

قرارداد مشترک رنو با سایپا و ایران خودرو برای تولید تندر ٩٠ بود اما ایران خودرو با پژو قرارداد تولید را داشت که در آن انتقال تکنولوژی به آن شکلی که مرسوم است شکل نگرفت.

بله با پژو قرارداد بود نه مشارکت؛ این نکته اول است و نکته دوم اینکه قرارداد رنو با سایپا و ایران‌خودرو (رنوپارس) قرارداد خوبی نیست.

با همه آن تغییراتی که در آن سال‌ها به روی این قرارداد انجام شد؟

بله این قرارداد اصلا قرارداد خوبی نیست این قراردادی است که یک طرفه است. نمی‌شود بگویم ۴٩ درصد سهم دارم اما هیچ کاره‌ام. زمانی که می‌خواهیم مشارکت کنیم باید قراردادی درست غیر قابل تفسیر بنویسید تا هر جا و هر زمانی خواستید قرارداد را به محکمه ببرید و نبازید. لذا در این قرارداد رنو حداکثر منفعت خودش را در بازار ایران برده است. من نمی‌خواهم بگویم که رنو کار خوبی کرده است نه اصلا چرا که در مشارکت نباید سر طرف مقابل کلاه بگذارد این یک واقعیت است که در قرارداد رنو ما هم کاهلی کرده‌ایم مثلا چقدر سایپا در خصوص این قرارداد بحث کرده و دنبال حق و حقوق خود بوده است؟ لذا در قراردادهای جدیدی که مطرح کردیم سعی کردیم تمام شرایط را در نظر بگیریم و منافع دو طرف با توجه به اصول مشارکت حفظ شود. ضمن اینکه نباید همیشه نگاه‌مان به گذشته باشد و آینده را فراموش کنیم حالا فرض کنیم که اشتباهی صورت گرفته است خوب در قراردادهای جدیدی که می‌بندیم سعی کنیم درست قرارداد ببندیم و درست مذاکره کنیم. بنابراین معتقدم که صنعت خودرو در استفاده از برجام پیشتاز بود. آثار آن را هم مردم در سال جاری به صورت ملموس می‌بینند البته برخی نقطه نظرات من مورد نقد برخی از خودروسازان داخلی است، اما چرا مردم ما نباید خودروی خوب سوار بشوند؟ چرا مردم ما ماشین با قیمت مناسب نخرند؟ وقتی که شرکت ایکس برای فروش یک محصول زمانی را اعلام می‌کند و خودروی مذکور در بازه ۵ دقیقه‌ای فروش می‌رود، این یعنی بازار عطش دارد. شما امروز ٢٠٠ هزار تا خودرو وارد کنید قطعا فروش می‌رود. حالا این درست است که ما مردم را محروم کنیم از خرید خودروی با کیفیت و مثل روسیه که زمانی می‌گفت همه باید خودروی لادا را سوار بشوند ما هم بگوییم مردم ایران باید فقط یک نوع خودرو را که ما می‌گوییم بخرند؟ ما معتقدیم که خوروساز ما باید قدش را بلند‌تر کند و نگاهش را منطقی‌تر کند. خودروساز ما باید به این موضوع توجه کند که مشتری از او چه می‌خواهد؟ والا اینکه با تعرفه و عوارض محدودیت عرضه خارجی را فراهم کنیم تا خودروسازان داخلی در فضای انحصاری‌تری محصولات خود را بفروشند، صحیح نیست. البته در هیچ کجای دنیا هم درهای کشور را به روی همه خودروسازان خارجی باز نمی‌گذارند که فقط واردات داشته باشند. من معتقدم که باید از صنعت خودرو حمایت کرد اما حمایت منطقی.

سوال همینجاست، این حمایت منطقی چیست؟ آیا زمان آن نرسیده که خودروسازان در قبال حمایت‌های مالی دولت به فکر تغییر ساختارهای خود و به روز شدن باشند؟

بله، این درست است و این امر هم شروع شده است. ما از خودروسازانی که در آنها سهامدار بودیم خواستیم تا شرکت‌های اضافه خودشان را کوچک کنند. در این راستا به ایران خودرو تکلیف شده ٢٩ شرکت و سایپا ١۴ شرکتش را بفروشد یا ادغام کند. گفتیم سایپا و ایران‌خودرو اموال و دارایی‌های اضافی خود را بفروشند که در این راستا برای ایران خودرو ٧٠٠ میلیارد تومان وبرای سایپا۶٠٠-۵٠٠ میلیارد تومان در نظر گرفته شده است. یعنی به سمت تعدیل ساختار پیش رفته‌ایم و واقعا این دو خودروساز به این سمت پیش رفته‌اند. خودروسازان ما بسیار فربه هستند خیلی نیروی اضافی دارند باید کوچک بشوند. شما نسبت کار به پرسنل را محاسبه کنید می‌بینید که مثلا اگر خودروسازان یک میلیون تولید داشته باشند . با توجه به ١٠٠ هزار پرسنل نسبت آن ١٠ است یعنی هر ١٠ نفر یک خودرو تولید می‌کنند که خیلی غیرمنطقی است و حدودا ۵/٣ تا ۴ برابر استاندارد جهانی آن است. بالاخره نگهداری نیروهای با تجربه و با کیفیت بالا هم در این مجموعه‌ها سخت است.

برگردیم به قراردادهایی که قرار بود تا پایان سال ٩۵ نهایی شود و هنوز نهایی نشده است. البته ایدرو به غیر از خودرو سایر بخش‌ها را نیز دارد.

هر قراردادی که در ایدرو منعقد شده، ممکن است توسط برخی به دید انتقاد نگریسته شده باشد. من معتقدم که این توهین است که به کارشناس ایرانی یا مدیر ایرانی بگویم «ما نمی‌توانیم»؛ مگر خارجی‌ها چه برتری نسبت به ما دارند؟ ما مذاکره می‌کنیم و در مذاکرات‌مان از منافع کشورمان دفاع کرده وسعی می‌کنیم منافع دو طرف رعایت شود و در عین حال به دنبال کسب منافع حداکثری هم هستیم. برهمین اساس هم بعد از برجام قراردادهای زیادی در مجموعه ایدرو در بخش‌های مختلف خودرویی، توربین‌های کلاس F، کشتی‌سازی، دو هزار واگن قطار قرارداد بستیم و حتی در خصوص هلی‌کوپتر در آینده نزدیک به جمع‌بندی و نتایج خوبی خواهیم رسید. در بخش نفت فاز ١٧ و ١٨ را تمام کردیم، فازهای ١٣ و ١۴ را فعال کردیم. طبق مجوز وزارت نفت یک شرکت E&P ایجاد کردیم. همچنین پروژه‌های بیو اتانول را فعال و به بهره‌برداری رساندیم؛ دو کارخانه لاستیک‌سازی را فعال کردیم، با بلژیکی‌ها قراردادی در مورد گیربکس بستیم و کار را شروع کردیم. الیاف شیشه‌ای مرند فعال شد و پروژه به خوبی در حال فعالیت است و کارهای بین‌المللی را بسیار فعال کردیم که هر کدام از این قرارداد واقعا زمان بر است و به اصطلاح قدیمی‌ها استخوان آدم را می‌شکند.

شما قراردادی را هم بستید که بسیار بحث‌بر‌انگیز بود؛ آن قرارداد رنو است که حتی کسانی که در زمان امضای قرارداد حضور داشتند از بی‌خبری سایپایی‌ها از انعقاد قرارداد بین ایدرو و رنو خبر می‌دادند و می‌گفتند سایپایی‌ها خود را برای نشستن پشت میز امضای قرارداد آماده می‌کردند اما ایدرو به پای میز رفت و قرارداد را امضا کرد. بعد از این بود که ایدرو وارد فاز انعقاد قرارداد خودرویی شد. شما یک بار این موضوع را باز کنید که چرا ایدرو وارد فاز قرارداد خودرو با رنو شد؟ این تصور درست است که نگرانی از انعقاد قراردادی که منافع ایران در آن لحاظ نشده بود موجب ورود ایدرو به این بحث شد؟

اولا که بالاخره ایدرو سهامدار سایپاست. ایدرو سهامدار ایران خودرو است. اینجا ما یعنی وزارت صنعت معدن و تجارت، تصمیم گرفتیم یک هاب دیگری را در صنعت خودرو ایجاد کنیم و این تصمیم، تصمیم درستی بود.

یعنی وزارت صنعت، معدن و تجارت به نوعی به دنبال ایجاد قدرت جدید خودرویی زیرنظر خودش بود؟

خیر؛ به دنبال قدرت جدید نبود. وزارتخانه تصمیم داشت یک رقیب جدید ایجاد کند. موفقیت در رقابت منطقی است نه در انحصار. بنابراین بر اساس آن سیاست با رنو وارد مذاکره شد. وقتی با رنویی‌ها وارد مذاکره شدیم قرار بود آورده‌ای داشته باشیم و آورده ما از سمت ایران کارخانه «بن رو» بود که برای سایپا بود.

چرا «بن رو» سایپا باید در این بین مطرح می‌شد؟

به خاطر اینکه، ما یک طلب بسیار بزرگی از سایپا داریم که از سال‌های بسیار قبل همین طور باقی مانده است. با سایپایی‌ها در خصوص دریافت این طلب وارد مذاکره شدیم و قرار شد تا «بن رو» به عنوان رد دیون از سایپا به ایدرو واگذار شد. حالا «بن رو» را ما به رنو عرضه کردیم و مذاکرات سنگین و فشرده در حال ادامه است. ایدرو در این میان اصلا تمایلی به کارخانه‌داری، ندارد. مسوولیت ما توسعه صنعتی است ما این کارخانه را راه می‌اندازیم و بعد می‌فروشیم. مثلا فکر می‌کنید ما نیازی به گیربکس یا توربین و کشتی‌سازی داریم؟ خیر ما این کارخانه‌ها را ایجاد کرده و بعد از راه‌اندازی واگذار می‌کنیم.

قبلا ایدرو مالک خودروسازها بود اما ما امروز مالک خودروسازان نیستیم؛ منتها ما هر جا که دولت بخواهد حمایت کند. در بخش صنعت توسط ایدرو و در بخش معدن توسط ایمیدرو انجام می‌شود. این امر در اساسنامه ایدرو هم وجود دارد. بگذارید خیال‌تان را راحت کنم ما اصلا دنبال بنگاهداری نیستیم. ما اصلا رقیب هیچ شرکتی نیستیم. اتفاقا مسوولیت ایدرو حمایت از خودروسازان است.

حتی به نحوه همین حمایت‌ها هم انتقاد هست، اکثر کارشناسان معتقدند که ‌ای کاش حمایت‌های دولتی از خودروسازان چیزی شبیه حمایت‌هایی بود که در سایر کشورها انجام می‌شود. برای مثال در حمایتی که دولت بعد از کمپین «نه به خرید خودروی داخلی» شد، آیا بهتر نبود دولت در قبال حمایت مالی دولت تعهدی برای تغییر در ساختار یا کیفیت از خودروسازان طلب می‌کرد؟ اگر به آن شکل از خودروسازان حمایت نمی‌شد شاهد موفقیت بیشتری در بین جاده مخصوصی‌ها بودیم.

نه اصلا. اصل کمپین کار بسیارناپسند بود و به پشتوانه مقاصد سیاسی انجام شد وگرنه اگر مثلا کمپینی باشد که منجر به یک توسعه یا حرکتی در یک صنعت شود بسیارهم خوب است. بنا به گفته وزیر صنعت، معدن و تجارت پشت این هدف‌های سیاسی افکار دیگری بود که منجر شد تا دولت به تصمیم کمک مالی به صنعت خودرو رسید. دقت هم کردید که در آن تصمیم هدفی نهفته بود.

چه هدفی؟ جز اینکه انبار شرکت‌های خودروساز از خودروهایی که به جهت کمپین دپو شده بودند خالی شد؟

خیر اصلا، مگر قرار نبود ١٠٠ هزار خودرو به فروش برسد اما ١١٠ هزار خودرو در کمتر از ۶ روز به فروش رسید. این نشان داد که بازار برای خرید کشش دارد. حالا شما به عنوان یک بازاریاب نباید به نیاز بازار جواب بدهید؟ پس آن حرکت، حرکتی درست بود که دولت حمایت کرد و اتفاقا حمایت منطقی بود. اینکه شما تعرفه را خیلی بالا ببرید جای سوال دارد نه این حمایت‌ها. در یک سال اخیر کیفیت خودروها بیشتر شده اما این بدان معنی نیست که مردم راضی هستند نه، ما می‌خواهیم نسبی صحبت کنیم و از آنچه تصمیم گرفته شده است را نقد می‌کنیم. پاسخ گویی به مردم بهتر شده است. امروز با یک فاصله کوتاه می‌توانید ماشین خود را تحویل بگیرید. امروز بازار خودرو بازار سیاه نیست. امروز قطعه‌سازان ما به آرامش نسبی رسیده‌اند و طلب‌های چندین ماهه ندارند و در حال رسیدن به صفر است اینها توفیقات بزرگی است. هر ماهه گزارش‌های بازرسی چک می‌شود و به آنها اعلام می‌شود.

قطب سوم خودروسازی آقای ترکان می‌گفتند با این بحث هاب شدن مورد نظر وزارت صنعت در یک راستا نیست؟

اصلا نمی‌دانم آقای ترکان چه موضوعی مورد نظرشان بود.

اگر اجازه بدهید کمی از بحث خودرو فاصله بگیریم، خصوصی‌سازی در ایدرو خیلی خوب پیش رفت و ظاهرا تعداد محدودی از این شرکت‌ها در اختیار سازمان باقی مانده است. خبری از حال و روز شرکت‌های واگذار شده دارید؟ اصولا حال شرکت‌ها بعد از واگذاری حال خوبی نیست این اتفاق برای شرکت‌های واگذار شده شما هم اتفاق افتاده است؟

معاونت برنامه‌ریزی ما می‌گوید بر اساس تحقیقی که انجام داده است بیش از۶٠ درصد از شرکت‌های ایدرو که واگذار شده‌اند حال و روز نزاری دارند، در حقیقت حال و روز بسیار بدی دارند. کافی است به مراکز استان‌ها بروید و مورد حال و روز شرکت‌هایی مثل آذر آب، هپکو، ماشین‌سازی و تراکتور‌سازی را بپرسید ببینید الان با چه وضعیتی روزگار می‌گذرانند.

خوب همین کارخانه‌ها بعدا غوز بالای غوز وزارتخانه خواهند شد چه کمکی و چه راهکاری برای بازگشت این کارخانه‌ها به روزگار اوج‌شان دارید؟

خصوصی‌سازی که نکردیم. اصلا به قول آقای زنگنه ولنگاری در مورد شرکت‌های ایدرو انجام شده است. بسیاری از این شرکت‌ها را رها کرده‌اند. دیگر مدیریت این شرکت‌ها در اختیار ما نیست که بخواهیم برای آنها کاری کنیم و تصمیمی بگیریم.

ابتدای دولت یازدهم بحثی مطرح شد برای بازگشت این شرکت‌ها، بحث جدیدی در مورد بازگشت برخی از این شرکت‌های واگذار شده نیست؟

نه بحثی نیست. به هر حال اگر به میل سازمان باشد اصلا تمایلی به بازگشت این شرکت‌ها وجود ندارد، چرا که این کارخانه‌ها همه دارای زیان‌های انباشته هستند، کارگران بیکار با بدهی‌های معوق دارند. اگر می‌توانستند خودشان را اداره کنند که دیگر به این شرایط نمی‌رسیدند. پس اگر به میل و اراده سازمان باشد، بنایی برای بازگشت این کارخانه‌ها نداریم اما اگر تکلیف سازمانی باشد حتما به ایدرو بازمی‌گردانیم و برای بهبود وضعیت‌شان تصمیم‌گیری می‌کنیم.

حدود یک سال و یک ماه است که به ایدرو آمده‌اید؛ از زمانی که شما به ایدرو آمده‌اید به خاطر نگاه و سبقه نفتی که داشتید بخش نفت و البته خودرو جان تازه‌ای گرفته‌اند. زمانی که آقای هدایت سکاندار ایدرو شد به یکباره شاهد رشد بخش‌های‌ های‌تک بودیم و الان خبری از این بخش‌ها نیست کمی هم در مورد حال و هوای سایر بخش‌های ایدرو بگویید.

من ضمن احترام به همه گذشتگان ایدرو درباره آنها صحبت نمی‌کنم. من مسوول آینده هستم، به قدری حوزه ایدرو وسیع است که هر رییسی که در راس ایدرو قرار بگیرد می‌تواند

بر اساس شناخت و علاقه‌مندی‌اش فعالیت کند. روزی که من آمدم نخستین کاری که کردم برنامه استراتژیک ایدرو را مطالعه کردم و روی چهار محور تمرکز کردم که نخست خودرو بود، دوم صنایع حمل و نقل سوم نفت و گاز و چهارم تربیت مدیر. بقیه بخش‌ها را هم نه اینکه ول کرده باشیم، کمتر به آنها توجه شد که حالا در بخش خودرو به این موفقیت‌ها و عملکرد رسیده‌ایم. در بخش حمل و نقل در صنایع دریایی فعالیت‌هایی کردیم. در صنعت دریایی نخستین کار این بودکه سند توسعه دریایی کشور را تدوین کردیم و توسط ایدرو با نظارت وزارتخانه کار بسیار خوبی شد. صنعت دریایی کشور بسیار پراکنده است و واقعا صاحب واحدی هم ندارد، به همین منظور نخستین کاری که کردیم این بود که بالاخره استفاده‌کننده اولیه را بررسی کردیم. در بخش دریایی استفاده‌کننده‌های دریایی بیشتر یا شرکت کشتیرانی است یا نفتکش یا سازمان بنادر هستند با این شرکت‌ها جلسه گذاشتیم و هماهنگی‌هایی انجام شد. بالاخره ایدرو ایزوایکو را دارد که در کشور بزرگ‌ترین سایت کشتی‌سازی است و اگر قرار باشد شرکت‌های خواهنده کشتی به این شرکت کار ندهند باید چه کار کنیم؟ به همین دلیل بهترین کار مشارکت بود. پس با کشتیرانی و نفتکش مشارکت کردیم و با هم شرکتی مشترک ایجاد کردیم و بعد با کره‌ای‌ها شریک شدیم ؛ یعنی یک مثلث تشکیل دادیم که یک بخش کره‌ای‌ها هستند، یک بخش ایدرو و یک بخش هم کشتیرانی و نفتکش. به نظر من امروز کشتیرانی و نفتکش نمی‌توانند همه سفارش‌های‌شان را به خارجی‌ها بدهند و باید در شرکتی که خودشان سهامدار هستند هم سفارش بدهند. در صنعت ریلی برای دو هزار واگن ٢/٢ میلیارد دلار کار شده و در صنعت هوایی بحث هلیکوپتر‌سازی را داریم که بسیار بحث پیچیده‌ای است امریکایی‌ها روی آن بسیار حساس هستند و زمانبر است. در واقع روی‌ «های‌تک» کاری نکردیم و شاید اگر بخواهم در مورد نقطه ضعفم صحبت کنم باید به صنعت «‌های‌تک» اشاره کنم که کار جدی صورت نگرفت. تنها کار جدی در بحث ‌«های‌تک» «روپ مپ »بود و کارهای دانش‌بنیانی از جمله ممبران است که حمایت خاصی از آن شد. همچنین ٨-٧ شرکت بلاتکیلف صاحب اندیشه بودند که در بروکراسی سازمان گیر کرده بودند، آنها را آزاد کردیم اما به واقع کار جدی نکردیم و ان‌شاءالله اگر عمری بود انجام خواهیم داد. ایدور حالش خوب است و مثل هواپیمایی است که در حال تیک‌آف است. خدا رو شاکر هستیم که می‌شود برای کشور کارهایی در حد مگا پروژه انجام داد. قطعا کارهایی که شروع شده در زمان ما جواب نمی‌دهد، اما در سال‌های آتی جواب خواهد داد.

احتمال دارد به سمت‌ های‌تک هم بروید؟

بله، قطعا چون با معاونت فناوری به جمع‌بندی‌های خوبی رسیده‌ایم و قصد نداریم از نو کاری را آغازکنیم. یکی از محورهای‌مان این است که چگونه به شرکت‌های دانش بنیان کمک کنیم وارد بازار شوند.

در یک سال گذشته در بخش نفتی ایدرو اتفاقات خوبی افتاده است ممکن است بگویید که چه اتفاق خوش دیگری را در بخش نفت خواهیم داشت؟

به نظر من نفت پیشران توسعه است. ما فرصت‌های فراوانی در نفت داریم. نفت هنوز با همه این فعل و انفعالاتی که انجام شده با همه سختی‌ها و مشکلاتی که کشورهای مصرف‌کننده نفت در حال ایجاد کردن هستند مثل به روز کردن تکنولوژی‌ها، بستن مالیات به روی نفت و… اما با همه اینها حداقل در ۵٠ یا ۶٠ سال آینده همچنان در سبد الگوی انرژی جهان نقش نفت بالاترین است. ما مزیت‌مان کمی متفاوت‌تر است چرا که نفت‌مان نفت ارزان‌تری است. امکان دسترسی به نفت ساده‌تر از رقباست و موقعیت ژئوپولتیک‌مان به ما دیکته می‌کند که در بخش نفت سرمایه‌گذاری کنیم. شاید این اصطلاح خوبی نباشد اما نفت ما خواستگاران زیادی داردو بناست که تصمیم گرفته شود. به نظر من نفت نتوانست در دوران برجام استفاده جدی و مناسبی را ببرد، البته من جاهایی را می‌دانم به دلیل فشارهای سنگین نامتعارفی است که روی مدیران نفتی گذاشته شده است. ما نباید در حق مدیران‌مان جفا کنیم اینها سرمایه‌های ما هستند. اینکه هر روز به نامی مدیران مان را برانیم یک روز با نام مدیر رانت خوار، روزی به نام مدیر نجومی و… اینها توهین است به مدیران کشور به هر حال ممکن است چهار تا مدیر مشکل داشته باشند اما اینکه به همه مدیران توهین کنیم، موجب می‌شود که مدیران تصمیم نمی‌گیرند. مدیران به خارج از کشور رفته‌اند یا مدیران در خفا پنهان شده‌اند و این امر باعث می‌شود کارها به تعویق بیفتد و هزینه‌ها افزایش یابد، اینها اصل مدیریت است. به عنوان یک شهروند و کارشناس نفتی درخواست من این است کاری کنیم که وزارت نفت سریع‌تر تصمیم بگیرد.

[ad_2]

لینک منبع

روش تخریب زندگی به توجه کردن به نظر دیگران!

[ad_1]

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ضمیمه خانواده روزنامه اطلاعات، اما مساله این است که بسیاری از افراد ارزش و جایگاه خود را بر اساس خواست و نظر دیگران تعیین می‌کنند. آیا شما کسی هستید که زیاد از خودتان می‌پرسید ‌«دیگران چه فکری خواهند کرد؟»‏گفتن اینکه به فکر‌ و نظر دیگران توجهی نداشته باشید بسیار ساده است اما در عمل اصلاً اینطور نیست.

همه دوست دارند دیگران را تحت‌تاثیر خود قرار بدهند اما برخی در مسیر اشتباهی می‌افتند و گمان می‌کنند دیگران همواره نظاره‌گر آنها هستند.‏

شاید دلیل اینکه‌ فکر می‌کنید نظر دیگران خیلی مهم است و آنها به عملکرد شما توجه زیادی می‌کنند این باشد که شما خود را بیش از اندازه در مرکز توجه می‌بینید. خیلی خوب است که زندگی تحسین برانگیزی داشته باشید. اما اینکه فکر کنید هیچ وقت نباید خطایی از شما سربزند چون بقیه در حال تماشا هستند اشتباه است. شاید لازم باشد این فکر را در خودتان تقویت کنید که دیگران آنقدرها هم که گمان می‌کنید روی شما زوم نکرده‌اند و یا آنها همه چیز را نمی‌بینند. ‏

حتی اگر فرض بر این باشد که دیگران کاملا بر زندگی‌تان تمرکز کرده‌اند این مشکل شما نیست. آنها را به حال خودشان رها کنید.‏

نیاز به تائید دیگران مشکلی است که در کودکی شکل می‌گیرد

آیا هرگز برایتان سوال پیش آمده که چرا و از چه زمانی اینقدر این مساله برایتان مهم شده است؟ واضح است که ریشه این نیاز و تمایل به دریافت تائید دیگران در کودکی است. هر کودکی برای دریافت تحسین والدین، معلم‌ها و دوستانش تلاش می‌کند. بعدها این نیاز شدیدتر می‌شود؛ دریافت تحسین و تایید دیگران و تلاش برای تحت تاثیر قرار دادن آنها تبدیل به یک نیاز اساسی و ضروری می‌شود.‏در کودکی باید برخی از قوانین و مقررات را رعایت کنید. اگر این کار را بکنید تحسین می‌شوید. والدین به شما افتخار می‌کنند و شما یاد می‌گیرید که دریافت تایید دیگران امر مهمی است.‏

‏ در دوران تحصیل هم اوضاع به همین منوال است. شما شروع به اظهار وجود می‌کنید و از این طریق در معرض داوری دیگران قرار می‌گیرید. دوستانتان شما را بر اساس چیزی که از خود ارائه می‌دهید ارزیابی می‌کنند.

شما به یک آدم محبوب، باهوش، قلدر، درس‌خوان، بی‌ادب یا تنبل تبدیل می‌شوید. برچسبی که آنها به شما می‌زنند آنقدر تاثیر‌گذار و مهم‌ است که حتی خود شما هم همین نظر را نسبت به خودتان پیدا می‌کنید.‏

در بزرگسالی نیاز به تائید دیگران تبدیل به یک نیاز اساسی‌تر می‌شود. شما امیدوار هستید با تحت تاثیر قرار دادن دیگران و دریافت توجه و تائید آنها در زندگی‌تان پیشرفت‌هایی بکنید. از این طریق می‌توانید دوستان بیشتری پیدا کنید، یک کار پیدا کنید، شغل‌تان را ارتقا دهید، یک رابطه عاطفی را شروع کنید، پول بیشتری به دست بیاورید، مشهور شوید و هر آنچه فکر می‌کنید که در زندگی به آن نیاز دارید را به دست بیاورید.‏

تحسین و توجه دیگران بدون شک در بالارفتن میزان اعتماد به نفس اهمیت دارد. این نکته بسیار مهم و مفید است. اما اگر همه ارزش و جایگاه شما بر اساس تائید دیگران باشد بدون شک به مشکل برمی‌خورید چون هرگز دقیقا نمی‌دانید که آنها از شما چه می‌خواهند. زندگی بر اساس خواست دیگران واقعا کار احمقانه‌ای است.‏

چطور توجه دیگران باعث از بین رفتن ارز‌های شخصی و درونی می‌شود

زندگی بر اساس خواست دیگران به راحتی می‌تواند نیازها و خواسته‌های درونی و شخصی شما را تغییر بدهد. زندگی شما همواره در معرض تهدید است. شما نمی‌توانید به آنچه واقعا خودتان دوست دارید دست پیدا کنید. چون ممکن است آنچه دوست دارید مورد تائید و رضایت دیگران نباشد و تحسین برانگیز به نظر نرسد.‏

علاوه بر این همیشه این تهدید وجود دارد که اگر به اندازه کافی تحسین نشوید بخاطر ناامیدی و ضعفی که در خود احساس می‌کنید دچار اندوه، ترس، احساس تنهایی و افسردگی شوید.‏

تلاش برای به دست آوردن تائید دیگران پریشانی را بیشتر می‌کند

بیایید این تلاش را در دنیای شبکه‌های اجتماعی در نظر بگیرید: زمان زیادی را صرف ساختن یک مکان مناسب برای عکاسی می‌کنید، ترکیب نورها را هماهنگ می‌کنید، هشتگ‌های مناسب پیدا می‌کنید و توقع دارید که بیش از صد لایک با انتشار عکس‌تان به دست بیاورید. اما در نهایت فقط ۵۷ لایک می‌گیرید و این باعث اعصاب خوردی‌تان می‌شود. مثلا ممکن است دچار این احساس شوید که به اندازه کافی زیبا نیستید، عکاسی بلد نیستید و نتوانسته‌اید رضایت دیگران را به دست بیاورید. این موقعیت فقط یک مثال از انواع موقعیت‌هایی است که برای تائید دیگران تلاش می‌کنید اما آن را به دست نمی‌آورید.‏

آنچه باید بدانید

یادتان باشد که هیچ کس آنقدرها که فکر می‌کنید روی زندگی‌تان تمرکز نکرده است. هیچ کس به اندازه شما به خودتان نزدیک نیست. پس لازم نیست برای تائید و رضایت آنها وقت و انرژی و پول خود را صرف کنید.‏

شاید دیگران به زندگی‌تان توجه کنند اما در نهایت هر کسی به کار خودش مشغول است. اگر کسی بیش از اندازه به کار و زندگی‌تان توجه می‌کند احتمالا او مشکل دیگری دارد.‏

بدون شک برخی از آدم‌ها شما را مورد داوری قرار می‌دهند. افرادی هستند که آزارتان می‌دهند، برخی هم تحسین‌تان می‌کنند اما این شما هستید که اجازه می‌دهید آنها روی زندگی‌تان تاثیر بگذارند. همه چیز بستگی به خودتان دارد. روش شما برای مدارا با این افراد آن نیست که همواره در پی رضایت آنها باشید. ‏

علاوه بر این لازم است حدو مرزهای خود را بشناسید. هر آدمی تا اندازه‌ای نیاز به توجه و تائید دیگران دارد. اگر شما خیلی به این موضوع وابسته هستید احتمالا وسواس دارید و یا دچار ضعف در اعتماد به نفس هستید. بهتر است روی این موارد کار کنید و کمتر وقت خود را صرف دریافت احترام از طریق جلب رضایت دیگران کنید.‏

این جمله تکراری را هر روز با خود تکرار کنید و برای رسیدن به آن تلاش کنید: «خودتان را دوست داشته باشید و رضایت را در درون خود جستجو کنید». شما آزاد هستید که خودتان باشید، بدون سانسور، بدون ترس از خطا و درمسیر بهبود و پیشرفت در زندگی؛ این چیزی است که به زندگی‌تان بها می‌دهد نه آنچه دیگران از شما می‌سازند.‏

[ad_2]

لینک منبع

توصیه‌ها به حجاج: لپ تاپ و تبلت همراه نداشته باشید/ صرفاً کتب ادعیه‌ نشر مشعر را به عربستان ببرید

[ad_1]

رئیس سازمان حج و زیارت گفت: در خصوص لپ تاپ و تبلت و سایر لوازم الکترونیکی شخصی موکداً توصیه می‌شود، اینگونه وسایل که ضروری نیست را به‌همراه نداشته باشید تا در بازرسی‌های فرودگاه مقصد دچار معطلی و مشکل نشوید.

[ad_2]

لینک منبع

پشت پرده رقابت بانک ها بر سر نرخ سود چیست؟

[ad_1]

رئیس کل بانک مرکزی تشریح کرد:

ولی‌الله سیف در بیست و هفتمین همایش سالانه سیاست‌های پولی و ارزی که با حضور جهانگیری و طیب‌نیا در مرکز پژوهش‌های صدا و سیما در حال برگزاری است، اظهار داشت: نظام بانکی با تنگناهایی همراه است که نیازمند توجه و مراقبت جدی است.

وی با بیان اینکه بانک‌ها ضمن حرکت تدریجی در رفع نارسایی‌ها نقش مؤثری در اقتصاد داشته‌اند، تصریح کرد: مدت زیادی از انتخابات ریاست جمهوری نگذشته و در حال حاضر مهمترین اقدام برنامه‌ریزی برای ادامه تصمیمات و سیاست‌های مناسب به‌منظور فاصله‌گرفتن از روندهای منفی گذشته  در شرایط فعلی مهم و ضروری است.

سیف با اشاره به اینکه تلاش برای حفظ ثبات مالی و ایجاد بسترهای مناسب رشد اقتصادی پایدار که در این دوره به‌عنوان موضوع همایش سیاست‌های پولی و ارزی انتخاب شده است، از جمله سرفصل‌های اصلی وظایف قانونی بانک مرکزی در حوزه سیاست‌گذاری است، ادامه داد: باتوجه به محورهای همایش سال جاری نیم‌نگاهی به گذشته نشان می‌دهد که ثبات پولی، ثبات ارزی و کمک به بهبود اقتصاد از اقدامات خوبی بوده که بانک مرکزی در چهار سال گذشته اجرا کرده است.

رییس کل بانک مرکزی با تأکید بر اینکه دستاوردهای تورمی این دولت در تاریخ جمهوری اسلامی قابل توجه است، افزود: با وجود موفقیت‌های حاصله در زمینه کاهش مستمر نرخ تورم و حفظ این دستاورد در چهار سال گذشته، افزایش نرخ تورم به 10.2 درصد در خرداد ماه سال جاری، حاکی از ریسک‌های موجود پیرامون حفظ دستاوردهای حاصله در زمینه مهار تورم و لزوم هوشیاری مجموعه سیاستگذاری کشور در این زمینه است و امید است با تقویت انضباط پولی و مالی و اتخاذ راهکارهای مؤثر، به‌زودی شاهد بازگشت مجدد نرخ تورم به سطوح تک‌رقمی باشیم.

سیف با اعلام اینکه بانک مرکزی تلاش می‌کند مستقل از افزایش یا کاهش درآمدهای نفتی و دیگر عوامل و متغیرهای برون‌زا عمل کند، گفت: این بانک سعی دارد سیاست‌های ارزی خود را در تناسب و هماهنگی با سایر حوزه‌های سیاستگذاری و حفظ رقابت‌پذیری تولیدات داخلی تنظیم و اجرا کند، لذا بانک مرکزی ضمن جلوگیری از بروز زمینه هیجان و سفته‌بازی در بازار ارز، روند تغییرات آتی نرخ ارز را متناسب با شکاف تورم داخل و خارج و در چارچوب اولویت‌های سیاست‌گذار در خصوص کنترل نرخ تورم و تشویق صادرات غیرنفتی مدیریت کند.

رییس شورای پول و اعتبار یکسان‌سازی نرخ ارز را اقدامی مهم و با هدف صیانت از منابع بانک مرکزی خواند و گفت: انتظار می‌رود این مهم در آینده‌ای نزدیک و با هدف صیانت از منابع بانک مرکزی و از بین بردن زمینه‌های فساد در نظام تخصیص ارز به سرانجام برسد. لازم به ذکر است، اهمیت حفظ ثبات بازار ارز برای تأمین ثبات اقتصادی کشور و نیز اطمینان خاطر از اجرای موفق و پایدار سیاست یکسان‌سازی نرخ ارز، از مهم‌ترین دلایل توضیح دهنده حساسیت‌های موجود در پیاده‌سازی این سیاست به‌شمار می‌روند.

سیف بخش مهمی از مشکلات امروزِ پیش‌ِروی اهداف مقام ناظر پولی را معطوف به مجموعه‌ای از کاستی‌ها و نارسایی‌های ساختاری و سیاست‌گذاری گذشته و نیز متغیرهای برون‌زای خارج از کنترل بانک مرکزی دانست و گفت: به‌عنوان نمونه، عواملی ازجمله رکود در فعالیت‌های بخش حقیقی که ریشه آن خارج از سیستم بانکی بوده است، نظیر تحریم‌های بین‌المللی، رسوب بدهی‌های انباشته دولت و شرکت‌های دولتی در ترازنامه بانک‌ها، درجه نقدشوندگی پایین این دارایی‌ها، مکلف کردن بانک‌ها به سرمایه‌گذاری در پروژه‌های کم‌بازده و به‌طورکلی کیفیت پایین دارایی‌های بانک‌ها، سبب شده‌ است جریان نقدی ناشی از دارایی‌ها تقلیل یابد و اجرای مأموریت‌های بانک‌ها با مشکل مواجه شود.

رییس کل بانک مرکزی در ادامه رقابت‌های مخرب بانک‌ها را ماحصل فعالیت مؤسسات غیرمجاز و سیاست‌های غلط اعلام کرد و گفت: این موضوع با ورود ابزارهای بدهی دولت و انتشار بی‌رویه این ابزارها، ابعاد تازه‌ای به خود گرفت، برآیند این اثرات موجب شد در درجه اول وضعیت سودآوری شبکه بانکی و پس از آن وضعیت شاخص‌هایی نظیر کیفیت و کمیت سرمایه، تحت‌تأثیر قرار گیرد.

وی در ادامه افزود: در چنین شرایطی، ارتقای سلامت بانکی با ابزارهای نظارتی، فرآیندی پیچیده و دشوار بوده و بیش از هرچیز به ایجاد هماهنگی میان اجزای شبکه‌ای وسیع از نهادهای اجرایی، قانون‌گذاری، نظارتی و قضایی مربوط می‌شود.

سیف در ادامه مهم‌ترین سرفصل‌های اقدامات بانک مرکزی در حوزه نظارت را برشمرد و گفت: شفاف‌سازی صورت‌های مالی بانک‌ها و مؤسسات اعتباری و عملیاتی کردن سیستم گزارش‌گیری مالی همگرا با استاندارد IFRS، پایش عملکرد بانک‌ها و مؤسسات اعتباری تحت نظارت و ساماندهی بازار غیرمتشکل پولی، بررسی مستمر نرخ سود سپرده‌ها و تسهیلات، تأکید بر لزوم استقرار حاکمیت شرکتی و ارتقای کیفیت آن در بانک‌ها، تأکید بر اجرای معیارهای «گروه ویژه اقدام مالی مرتبط با مبارزه با پولشویی و تأمین ملی تروریسم» از جمله مهم‌ترین اقدامات حوزه نظارت بانک مرکزی است.

رییس شورای پول و اعتبار با ابراز اینکه مجموعه اقدامات انجام‌شده تصویر قابل‌ قبولی از ابعاد مختلف سلامت مالی بانک‌ها ارایه می‌کند، تصریح کرد: قطعاً تلاش‌ برای بهبود آنها کماکان ادامه خواهد داشت. همچنین ساماندهی بدهی‌های دولت و شروع فعالیت صندوق ضمانت سپرده‌ها از جمله مهم‌ترین این اقدامات هستند.

ولی‌الله سیف با اظهار اینکه مباحث مرتبط با رشد اقتصادی فصل مشترک دولت و بانک مرکزی است، گفت: بانک مرکزی طی چند سال گذشته علاوه بر پیگیری اهداف کلان اقتصادی در حوزه کنترل نرخ تورم، اقدامات مؤثری را برای حمایت از تولید و رشد فعالیت‌های تولیدی انجام داده است.

رییس کل بانک مرکزی از تلاش این بانک در 4 سال اخیر برای پایین نگه‌داشتن نرخ تورم و نیز نظارت دقیق‌تر بر تسهیلات‌دهی به بخش‌های تولیدی توسط شبکه بانکی خبر داد و گفت: بانک مرکزی سعی کرده ضمن تقویت توان تسهیلات‌دهی شبکه بانکی، بر تأمین مالی سرمایه در گردش واحدهای تولیدی با هدف استفاده از ظرفیت‌های بلااستفاده اقتصاد تمرکز کند، براین اساس حجم تسهیلات پرداختی شبکه بانکی در 2ماهه ابتدایی سال جاری به 570 هزار میلیارد ریال رسیده که در مقایسه با دوره مشابه سال قبل 16.4 درصد رشد داشته است، علاوه بر این، سهم سرمایه در گردش از تسهیلات پرداختی در این دوره معادل 67.8 درصد بوده و این سهم برای تسهیلات پرداختی در بخش صنعت و معدن بالغ بر 87.9 درصد بوده است.

سیف از تخصیص حدود 300 هزار میلیارد تسهیلات توسط شبکه بانکی در قالب این طرح خبر داد و گفت: به‌موجب این دستورالعمل مقرر شد در سال جاری تأمین سرمایه در گردش مورد نیاز 10 هزار بنگاه اقتصادی، تأمین تسهیلات مورد نیاز 6 هزار طرح نیمه‌تمام با پیشرفت فیزیکی حداقل 60 درصد و تأمین مالی مورد نیاز در بازسازی و نوسازی 5 هزار واحد از محل منابع تسهیلاتی در اولویت شبکه بانکی کشور قرار گیرد؛ براساس پیش‌بینی‌ها, اهداف مورد اشاره با تخصیص حدود 300 هزار میلیارد ریال تسهیلات در سال جاری تحقق یابد.

وی با بیان اینکه نباید الزامات رشد و بالندگی تولید در کشور صرفاً محدود به مسئله تأمین مالی واحدهای تولیدی شود، تصریح کرد: بانک مرکزی در حمایت از بخش صنعت و واحدهای تولیدی در کمک به رشد اقتصادی مساعدت‌های لازم را داشته است، با وجود این، نباید الزامات رشد و بالندگی تولید در کشور صرفاً محدود به مسئله تأمین مالی واحدهای تولیدی شود، به‌بیان دیگر، ارتقای همه‌جانبه سطح تولید در کشور در چارچوب گفتمان اقتصاد مقاومتی نیازمند برنامه‌ریزی برای رفع تمامی مشکلات ساختاری و نهادی پیش‌ِروی واحدهای تولیدی است.

رییس شورای پول و اعتبار مجموعه اقدامات بانک مرکزی به‌‌همراه دیگر سیاست‌های اقتصادی و غیراقتصادی دولت و دیگر نهادهای تصمیم‌گیرنده را زمینه‌ساز تحقق رشد 12.5درصدی در سال 1395 عنوان کرد و گفت: هرچند سهم عمده‌ای از رشد مذکور به رشد قابل ملاحظه ارزش افزوده بخش نفت مربوط بوده، اما با این حال شاهد تحرک مناسبی در بخش غیرنفتی اقتصاد نیز بوده‌ایم؛ به‌گونه‌ای که روند رشد تولید ناخالص داخلی بدون نفت (به قیمت‌های ثابت سال 1390) در تمام فصول سال 1395 رو به افزایش بوده است. رشد اقتصادی بدون نفت از منفی 1.8 درصد در فصل اول سال 1395 به‌ترتیب به 3.9، 5.4 و 5.6 درصد در فصول دوم، سوم و چهارم افزایش یافته و در مجموع رشد تولید ناخالص داخلی بدون نفت در سال 1395 نسبت به سال قبل از آن معادل 3.3 درصد بوده است.

رییس کل بانک مرکزی از رشد و و بهبود عملکرد در دیگر بخش‌های اقتصاد همچون بخش صنعت، خدمات و کشاورزی در سال گذشته خبر داد و گفت: سال گذشته در بخش صنعت و به‌موجب مساعدت‌های انجام‌شده در زمینه تأمین مالی بنگاه‌های تولیدی، رشد این بخش از عدد منفی 4.6 درصد در سال 1394 به 6.9 درصد در سال 1395 افزایش یافته است.

سیف با بیان اینکه رشد اقتصادی سال گذشته در شرایط سیاست کاهش تورم محقق شده است، تصریح کرد: در سال‌های گذشته فعالیت بسیاری از بنگاه‌های اقتصادی به تورم بالا و بی‌ثباتی‌های ناشی از آن وابسته بوده، ولی رشد سال گذشته در شرایطی تحقق یافت که سیاست کاهش تورم در دستور کار قرار داشت و البته در این میان نوع نگاه مدیران این بنگاه‌ها به سیاست‌های جدید به‌سادگی قابل تغییر نبود.

[ad_2]

لینک منبع

آیا عربستان تنش با قطر را به بازار نفت می کشاند؟

[ad_1]

در حالی‌که کشورهای عربی تلاش می‌کنند تا فشار اقتصادی علیه قطر را افزایش دهند اما هنوز از کشاندن این مناقشه به بازار نفت به دلیل منافع مشترک‌شان خودداری می‌کنند.

به گزارش فارس به نقل از بلومبرگ، حدود سه هفته پیش عربستان، امارات، مصر و بحرین به‌طورهمزمان روابط دیپلماتیک خود با قطر را قطع کردند و ارسال هرگونه محموله به مقصد قطر از بنادر خود را متوقف کرده و مرزهای زمینی خود را نیز به روی این کشور بستند.

از سوی دیگر بحرین، امارات و عربستان که بخش قابل توجهی از مرزهای قطر را در اختیار دارند، آسمان خود را نیز به روی هواپیماهای قطری بستند، اما به نظر می‌رسد با توجه به تمام اقدامات انجام‌شده برای فشار به قطر، هنوز این کشورها از کشاندن این مناقشه به بازار نفت خودداری می‌کنند و عملاً نفتکش‌های حامل نفت قطر به‌راحتی در نزدیک سواحل امارات،‌ عربستان و بحرین تردد می‌کنند.

این مسئله نشان می‌دهد که علی‌رغم تشدید شکاف سیاسی بین این چهار کشور حاشیه خلیج فارس، شرایط بازار نفت به‌گونه‌ای است که آنها را ملزم به ادامه همکاری در این زمینه می‌کند. در صورتی‌که عربستان اقدام به توقف بارگیری نفت مشترک خود با قطر می‌کرد، به بروز بحران در تأمین نفت موردنیاز مشتریان خود منجر می‌شد و آنها را مجبور می‌کرد تا نفت خود را از منابع دیگر تأمین کنند.

از سوی دیگر هرگونه چالش در عبور نفتکش‌ها نیز می‌توانست به افزایش هزینه حمل‌ونقل نفت برای این کشورها منجر شود، آمارها نشان می‌دهد از زمان تشدید بحران بین قطر و سه کشور همسایه خود، نه‌تنها صادرات نفت این کشور کاهش نیافته است، بلکه شاهد رشد عبور نفتکش‌ها از خلیج فارس بوده‌ایم. در هر حال به نظر می‌رسد همکاری‌های مشترک این کشورها در حوزه نفت به‌طورکامل از تنش‌های سیاسی بین آنها دور مانده است.

[ad_2]

لینک منبع

آزمون‌هایی که باید از مدارس حذف شوند

[ad_1]

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش‌وپرورش با اشاره به اینکه با برگزاری آزمون استعدادهای درخشان در پایه هفتم مخالفیم، گفت:‌ باید اجازه دهیم دانش‌آموزان از درس خواندن و مدرسه لذت ببرند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، علی زرافشان در رابطه با چالش‌های تنوع مدارس و تفکیک دانش‌آموزان اظهار کرد: تعریف دقیق تنوع مدارس باید مشخص شود یعنی باید بدانیم آیا راجع به 18 مدل از مدارس صحبت می‌کنیم یا کمتر و یا بیشتر؟

وی افزود: در برخورد با تنوع مدارس باید از اقدامات گذشته آسیب‌شناسی داشته باشیم تا بتوانیم تصمیمات مناسبی اتخاذ کنیم و بدانیم به چه استلزاماتی برای رسیدن به اهداف نیاز داریم یعنی اگر دانش‌آموزان با نیازهای خاص در مدارس عادی ثبت‌نام می‌کنند، چه استلزاماتی به لحاظ فیزیکی، محتوای آموزشی و معلمان نیاز است؟

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش‌وپرورش گفت: سند تحول بنیادین تاکید دارد که جداسازی دانش‌آموزان حداقلی و رویکرد نظام تعلیم و تربیت فراگیر باشد؛ 20 سال قبل مصوبه‌ای را در شورای عالی آموزش‌وپرورش در رابطه با کودکان با نیازهای ویژه داشتیم تا بخش عمده‌ای از دانش‌آموزان را به جای جداسازی با فراهم ساختن استلزامات مانند آماده‌سازی فضا و محتوا به مدارس عادی ببریم.

زرافشان ادامه داد: این مصوبه رویکرد فراگیر را برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه توصیه می‌کند و برخی دانش‌آموزان با نیازهای خاص را که به مراکز آموزشی ویژه نیاز دارند به مدارس استثنایی هدایت می‌کند. به یاد دارم زمانی که مدیریت مدرسه‌ای را بر عهده داشتم، دانش‌آموزان ناشنوا یا نابینا در مدرسه ما حضور داشتند که در برخی مواقع به دلیل اینکه شرایط محیطی آماده نبود، اختلالاتی را برای کلاس درس ایجاد می کرند اما با آماده‌سازی محیط می‌توان این دانش‌آموزان را به مدارس عادی هدایت کرد.

وی تصریح کرد: در آغاز دولت یازدهم شاهد بودیم که 4.2 درصد دانش‌آموزان در مدارس تیزهوشان حضور دارند و افزایش دو برابری پذیرش دانش‌آموزان در این مدارس صورت گرفته بود به گونه‌ای که از دو درصد به چهار درصد رسید و در سال‌های اخیر در حال برگرداندن آمار به دو درصد هستیم چرا که استاندارد اینگونه است.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش‌وپرورش گفت: در دوره‌ای مدیریت آموزش‌وپرورش تصمیم گرفت مدارس استعدادهای درخشان را توسعه دهد و آن قدر دانش‌آموز جذب این مدارس کردند تا آنها را به مدارس عادی پولی تبدیل کنند در همین دوره زمانی مدارس شاهد نیز به دو برابر افزایش یافتند و مصوبه مدارس نمونه دولتی و پذیرش گسترده دانش‌آموزان در آنها تصویب شد.

زرافشان ادامه داد:‌در کمیسیون معین شورای عالی آموزش‌وپرورش با پرونده دانش‌آموزانی مواجه هستیم که مارک تیزهوش خورده‌اند اما در مدارس استعدادهای درخشان نتوانسته‌اند کف نمره را کسب کنند.

وی با اشاره به اینکه با برگزاری هر نوع آزمون جداسازی دانش‌آموزان در پایان پایه ششم مخالفیم، گفت: 250 هزار دانش‌آموز در آزمون مدارس استعدادهای درخشان و 150 هزار نفر در آزمون مدارس نمونه دولتی شرکت می‌کنند که فقط 50 هزار نفر از آنها پذیرفته می‌شوند از سوی دیگر دانش‌آموزان باید در دو آزمون شرکت کنند.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش‌وپرورش در برنامه تلویزیونی پرسشگر ادامه داد: درخواست ما این است که جامعه  در این رابطه با ما همراهی داشته باشد و خانواده‌ها بدانند که جداسازی به نفع فرزندان آنها نیست چرا که دانش‌آموزان تیزهوش در کنار سایرین رشد طبیعی خواهند داشت و نباید دانش‌آموز 12 ساله را با اولین شکست آموزشی زندگی خود یعنی قبول نشدن در آزمون مدارس استعدادهای درخشان مواجه کنیم بلکه باید اجازه دهیم از درس خواندن و مدرسه رفتن لذت ببرند.

 

[ad_2]

لینک منبع

اسحاق جهانگیری: انتظار این است که سود بانکی کاهش یابد

[ad_1]

در همایش سیاست های پولی و ارزی مطرح کرد

به گزارش ایبِنا، معاون اول رییس جمهوری با بیان اینکه دولت یازدهم موفق شد ثبات مالی و پولی را به دولت دوازدهم منتقل کند، از این موضوع به عنوان دستاوردی بزرگ یاد کرد و افزود: ما قدر این ثبات را وقتی بیشتری می دانیم که به گذشته برگردیم؛ زمانی بود که تغییرات اصلی در شاخص های اقتصادی اتفاق می افتاد؛ بازگرداندن ثبات با مشخصه هایی که وزیر اقتصاد و رئیس کل بانک مرکزی به آن اشاره کردند در نتیجه سیاست های عالمانه ای بوده که در دولت یازدهم اتخاذ شد.

وی با بیان اینکه انتظار داشتیم در کنار این سیاست ها، شاهد کاهش نرخ سود بانکی همگام با نرخ تورم شویم، اظهارداشت: همیشه اقتصاددانان ما اعلام می کردند که سود بانکی از تورم کمتر است و باید بیشتر باشد و ما نخواستیم در این زمینه دستوری عمل کنیم.

جهانگیری در عین حال تصریح کرد که نباید این موضوع را عدم توفیق توصیف کرد و افزود: نرخ سود بین بانکی در ابتدای دولت یازدهم حدود ۳۰ درصد بود که تا ۱۷ درصد هم پایین آمد ولی اخیرا مقداری بالاتر رفته است ولی حتما انتظار این است که این سود کاهش یابد.

وی تصریح کرد که با چنین نرخ سود بانکی سرمایه گذاری، تولید و فعالیت های اقتصادی بسیار دشوار خواهد بود، زیرا وقتی به طور جدی می توانیم انتظار رشد داشته باشیم که نرخ سود بانکی متناسب با آن کاهش یابد.

جهانگیری در ابتدای سخنان خود گفت: در روزهای پایانی دولت یازدهم قرار داریم و نیازمندیم تا ارزیابی دقیقی از سیاست هایی که در این دوره اتخاذ شد، داشته باشیم.

وی افزود: با توجه به اینکه در آستانه تشکیل دولت دوازدهم هستیم و دولت جدید به صورت طبیعی با مطالبات بیشتری از سوی جامعه مواجه است که باید به آن پاسخ دهد می تواند سیاست های پیشنهادی مختلفی از این همایش برای دولت بعدی داشته باشد.

جهانگیری با بیان اینکه فاصله زیادی از حماسه ۲۹ اردیبهشت نگرفته ایم، گفت: ملت ایران یکبار دیگر از خود زمان شناسی و دقت نظر را به نمایش گذاشت در منطقه حساس و پرتلاطم خاورمیانه دموکراسی جدیدی را به نمایش گذاشت و تراز جدیدی را در سطح منطقه و جهان ارائه کرد و پیروزی بزرگی برای ملت، نظام، کشور و رهبری رقم زد.

معاون اول رئیس جمهوری ادامه داد: براثر این انتخابات سرمایه اجتماعی کشور به طور چشمگیری افزایش یافت و امید به اعتماد مهمترین شاخص آن است قادر است سیاست گذاران و دولتمردان در همه بخش های با فراغت بال بیشتری نسبت به سیاست های خود برنامه ریزی کنند و اطمینان داشته باشند این امیدی که در مردم وجود دارد می تواند به صورت فزاینده ای برای رسیدن به اهداف کمک کند.

جهانگیری با بیان اینکه برخی نمی توانند عصبانیت خود را از مردم نادیده بگیرند، گفت: نمی دانم این افراد عصبانی تا کی می توانند عصبانیت خود را از رای مردم ادامه دهند و اینگونه به منتخب مردم بتازند.

وی ادامه داد: مردم براساس حقی که انقلاب اسلامی و قانون اساسی به آنها داد در انتخابات عمل کردند؛ انتخاباتی که حتی به حریم خصوصی افراد پرداخته شد؛ ملت ایران رای دادند و فرد دیگری رای بالایی آورد؛ این موضوع نیاز به آسمان و ریسمان ندارد.

معاون اول رئیس جمهوری تاکید کرد: باید رای ملت و دموکراسی را بپذیریم؛ دولت در حال انتقال است ما به آرامش و گفت و گو نیاز داریم و دنبال این هستیم تا در فرصت مناسبی دولت قوی‌تر، منجسم‌تر و تواناتری برای آینده شکل دهیم.

جهانگیری با بیان اینکه نمی خواهیم خود را سرگرم مباحث حاشیه ای کنیم، افزود: رئیس جمهوری سابقه روشنی در قبل و بعد از انقلاب دارد و سالها در شورای عالی امنیت ملی به عنوان مهم‌ترین رکن تصمیم گیری کشور نماینده امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری بوده است؛ علاوه بر این به دلیل شناختی که از دنیا دارد مردم او را انتخاب کردند؛ برخی بی جهت خود را اذیت می‌کنند و تلاش دارند ما را از مسیر اصلی منحرف کنند ولی موفق نخواهند شد.

وی افزود: با ثباتی که امروز در بخش‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کشور در اثر سیاست هایی که در دولت یازدهم اتخاذ شد، داریم باید سیاست هایی که بتواند چالش های بزرگتر پیش روی کشور را بردارد، اتخاذ کنیم.

معاون اول رئیس جمهور با بیان اینکه ثبات در بازار ارز از سیاست های خوب دولت یازدهم بوده است، گفت: نرخ ارز تا یک سوم کاهش یافت و نرخ ارزهای خارجی در برخی مواقع حتی تا سه برابر نیز شده بود اما خوشبختانه دولت یازدهم توانست ثبات را به بازار ارز بازگرداند.

جهانگیری با اشاره به برگزاری نشست های مکرر برای تصمیم گیری در خصوص بازار ارز افزود: در نهایت پس از برگزاری نشست های مکرر، سیاست هایی اتخاذ شد که همسو با جهت گیری های ارزی کشور بود. این ثبات تاکنون بوده و جزو برنامه های ما تک نرخی کردن ارز بوده که تا حدودی محقق شده است.

وی با بیان اینکه در ابتدا ارز مرجع، مبادله‌ای و آزاد داشتیم، تصریح کرد: از ابتدای دولت یازدهم تلاش برای ادغام ارزها انجام شد که این موضوع در حال حاضر تا حدودی صورت گرفته است.

معاون اول رئیس جمهور با تاکید بر اینکه برخی از سیاست‌های مرتبط با تک نرخی کردن ارز به دولت بعد منتقل خواهد شد، گفت: به طور حتم در دولت دوازدهم این موضوع با اولویت پیگیری خواهد شد.

جهانگیری با بیان اینکه مهمترین چالش کشور جامعه و مردم، بیکاری است، افزود: مکرر گفته شده که نرخ بیکاری حدود ۱۱ درصد است ولی بیکاری جوانان تحصیلکرده بالای ۲۵ درصد است در حالی که سالانه یک میلیون فارغ التحصیل دانشگاهی داریم باید ایجاد اشتغال به صورت جدی پیگیری شود.

معاون اول رئیس جمهور ادامه داد: در حال حاضر نرخ مشارکت هنوز بالا بوده و لازم است حضور بیشتر زنان را در مشاغل مختلف داشته باشیم.

جهانگیری با بیان اینکه انتظار جامعه و مردم از مسئولان این است که به چالش بزرگ بیکاری پاسخ دهند، اظهارداشت: در کنار این چالش بزرگ چالش بزرگتر به نام وضع معیشت نامناسب مردم نیز وجود دارد.

وی افزود: اقتصاد ایران باید در منطقه ای که پرتلاطم است توانایی رقابت با کشورهای مختلف را داشته تا بتواند وضعیت اقتصادی ما را بهبود ببخشد.

معاون اول رئیس جمهور با بیان اینکه وضعیت فعلی اقتصادی زیبنده ملت ایران نیست، گفت: ایران در منطقه همیشه بزرگ بوده و کسی هم نمی تواند این بزرگی را از ما بگیرد.

جهانگیری با تاکید بر اینکه مهمترین راهکار پاسخ دادن به چالش های مذکور توجه به سیاست های اقتصاد مقاومتی استَ، تصریح کرد: همه مسئولان و دستگاه ها موظفند در راستای سیاست‌های اقتصاد مقاومتی قرار بگیرند.

وی ادامه داد: در این سیاست ها، جهت گیری های اصلی اقتصاد دیده شده و از این رو باید با توجه به نص صریح اصول اقتصاد مقاومتی، رشد اقتصادی را در دستور کار قرار دهیم.

معاون اول رئیس جمهور با تاکید بر اینکه برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور باید سرمایه گذاری مناسب داشته باشیم، افزود: متاسفانه در سالهای اخیر وضع سرمایه گذاری در کشور ما به شدت منفی و کاهنده بوده است و هنوز وضع مطلوبی ندارد.

جهانگیری ادامه داد: برای پاسخ دادن به بیکاری باید علاوه بر جذب سرمایه های خارجی به صادرات غیر نفتی و صادرات خدمات و کالاها توجه کنیم.

وی با تاکید بر اینکه اصلی‌ترین محدودیت کشور تامین منابع مالی است، گفت: تامین منابع از طریق نظام بانکی، دولت و منابع خارجی و بازار سرمایه و بخش خصوصی تامین می شود از این رو باید سرمایه گذاری برای جهت منابع بیشتر صورت بگیرد.

معاون اول رئیس جمهور با تاکید بر اینکه مدیران نظام بانکی زحمات زیادی را متحمل شده اما همیشه در حق آنها بی انصافی می شود، افزود: مهمترین مسئولیت تامین مالی کشور بر عهده مدیران نظام بانکی است اما متاسفانه با بروز هر مشکلی، مدیران نظام بانکی مقصر شناخته می‌شوند.

به گزارش ایبِنا؛ جهانگیری در بیست و هفتمین همایش سیاست های پولی و ارزی گفت: سال گذشته پیش بینی کرده ایم ۵ هزار و ۴۰۰ بنگاه کوچک و متوسط راه اندازی شود ولی ۵ هزار و ۶۰۰ واحد راه اندازی شد.

وی افزود: قرار شده است تا نظام بانکی کمک ویژه‌تری به بنگاه های کوچک و متوسط کنند زیرا مشکل این واحدها با ۵۰ میلیون تومان تسهیلات نیز حل می شود و اشتغالزایی سریعی دارند.

لزوم اصلاح سریعتر نظام بانکی

معاون اول رئیس جمهوری یکی از مهمترین سیاست هایی که می تواند به عبور کشور از چالش ها کمک کند را اصلاح نظام بانکی دانست و افزود: از حدود ۲ سال قبل کار بر روی لایحه اصلاح نظام بانکی با این هدف که بانک های ایران بتوانند از نظر کفایت سرمایه و مطالبات معوق به استانداردهای بین المللی دست یابند و با بانک های بین المللی ارتباط داشته باشند، آغاز شد.

وی اضافه کرد: نرخ سود بانکی نیز در این لایحه دیده شده و باید به آن عمل شود.

جهانگیری یکی دیگر از سیاست‌هایی که دولت یازدهم اتخاذ کرد را تمرکزدهی و مدیریت بدهی دولت عنوان کرد و گفت: اوراق بدهی با هدف تمرکز بدهی ها و مدیریت آنها تعریف شد؛ این موضوع در حال حاضر نیمه تمام است و مدیریت بدهی دولت در دولت دوازدهم باید ادامه یابد.

معاون اول رئیس جمهوری خاطرنشان کرد: بودجه نیازمند اصلاح است و در دولت دوازدهم به این موضوع بدون آنکه بار مالیاتی جدیدی بر فعالین اقتصادی تحمیل کنیم، خواهیم پرداخت.

وی با بیان اینکه اصلاح فضای کسب و کار در دولت دوازدهم با شتاب بیشتری انجام خواهد شد، از تمامی نخبگان و فعالین اقتصادی خواست تا با ارائه پیشنهادات سازنده و نقد سیاست های دولت به آن کمک کنند تا بتواند کارنامه خوبی در حل مشکلات مردم داشته باشد.

[ad_2]

لینک منبع